Divan

yağmuru bulutlardan gözlerimizle sağdık
ellerimiz ellerimizde gül

söz ayrılığımızla meşgul

sır oldu günlerimizden devşirdiğimiz dikenler
terhis olunmuş esrimeler seli
rüzgar gülünden akar yıldız külleri
bir deniz kabuğundan dökülür divana
kullanabilirsen ah! -ölmeyi
ölümün al mercanı
sana da kul bana da kul

ateşteki adın semender
adresin toprak
yandığın su
can meclislerinde kundaklandıkça gönlün
tutuşur kum postun
yarin de çul dostun da çul

tendir kefendir beden sandalına dolanan bahar demleri
o beden berdar olmuş bir virane

feleğin darbı okşaması olmuş gönlünün
bir dehlizler dostunun sesinde
ben de kul peşrev de kul

bu yürekte çoğalıp kabardı binlermişçesine bir
titrek gök

yarık yer

neyin sesinde geceyi yoğurdu
ay yenilerinden devşirildi

yangınlardaki külüm
küllerimden derlendi

akşamdan sabaha döndükçe

ölümüm