geride kalan

- Turgut Uyar

durgun kar
durgun gök

kurşun döktüler kuşatılmış gündüzlere
ahtapot kollarına geceler sığınmış
yürekler sıkışmış dillere
sarılmamışlığın yalnızlığı ağlayışlarında
kopkoyu bir acının kesintisiz sızıntısı
zamanın kıyımında çözülüşler
boşlukta sallanan yüzler

avuçlarımda birer kor
o minicik kızın elleri
unuttuğum yüzünün iri iri açılmış gözlerinde
baktığından kopuşuydu geride kalan
çıplak dağlar
sürülmüş topraklar
oralardaydım ve oralardım
zaman baltasıyla yaralanan geceler
ışığa teslim edilen düşlerdim

durgun kar
durgun gök