hepsen

gizli saklı sevişmelerdi kuytularda

hepsensiz seslerden devşirilen

evlerin boşluklarını dolduran

vurgundu ölümüm

vasat saatlerim

çıldırdı kaçışlarımdan

hepsensizlikle örtülmüş cesettim
yağmurlar zamansız düşmüş
insan eskisi bedenime
lime lime hırkanın siyah dokunuşu
hepsensizlikleri giyiniyordum

aylak bir gece
karanlık kollarını açıyordu
hepsensiz dökülüşlerine
şişelerce zehrin sızıntısı
hepsensizliklerimi fısıldıyordu

yorgunum

ışıklarımı da söndürdüm

hepsenle

hepsensiz kalırken