Ben öldüğümde

ben öldüğümde

iki tas su döksün oğlum başımdan

yalnızca iki tas

bir tas akıtmak için kirlerimi

bir tas da geliyorsa içinden öylesine

ben öldüğümde yüreğimin kabuk bağlamış yaralarını açsın

bağırdıklarımın kinini çıkarsın

kaşlarımın uçlarından çeksin tek tek

saçlarımın beyazlarını ayıklasın

ben öldüğümde ardımdan en mahrem sorularını sorsun

kızmayacağım söz

mahrumluklarımı

mahkumluklarımı

masum muyum suçlu muyum

mahpus muyum özgür müyüm

açığa çıkarsın tüm gizlerimi

ben öldüğümde dedesi gelecek gözlerinin önüne 

- belki, bilmiyorum

nasıl yıkandığını, ellerime sarılmasını

onu nasıl gördüğünü, beyaz çarşafın altında

karnının üstüne konmuş bir bıçağı ve bir kalıp yeşil sabunu

sonra ona baktığı gibi baksın soğumuş cesedime şaşkın, ağzı açık

benimle güldükleri aklına geldikçe, hafif mütebessim, okşasın saçlarımı

benden duyduğu korkular çıkar geliverirse bir anda anılarından

vursun inmiş karnıma cansız yana düşmüş kollarımı kaldırıp

“bu kollar ne kadar güçsüzdü”

“ölürken bile kendisini kaldırmadı”

“bu kafa ne kadar korkaktı” 

“düşlerini gerçekleştirmedi”

“bu gözler ne kadar ürkekti” göz kapaklarımı okşarken

“dünyaya dünya olarak bakmadı”

“bu ağız, bu dil ne kadar esirdi” 

“isyanının haykırmadı”

yanaklarımı tokatlasın 

“kendi korkularını bana aktardı” diye

sonra başını kalbimin üzerine koysun

inansın atmadığına

uzatsın saçlarını

kulağına küpe taksın

sabahlara dek sürtsün caddelerde sokaklarda

kitaplarımı saçsın yerlere parçalasın her birini isterse

kurtulsun babasının zindanlarından

ben öldüğümde oğlum iki tas su döksün

gövdemden aşağı süzülsün su

sevdiğim şarkıları duyunca kanalını değiştirsin radyonun

yaşıyorsa eğer Datça’da, gitsin Polat’la bir duble rakı içsin

fırlatsın kadehi denize

aklına geldikçe benim gibi yutkunmasın bana

döktüğü iki tas su  

sızdırsın anılarımızı  

mozaik boşluklara

ben öldüğümde yalnız iki tas su

iki tas su yeter senden

başkalarına da hacet kalmaz hani

sonra çık dışarı

arkanı dönme

son kez bakma

nasıl olsa her düştüğümde aklına

gerilecek çenen dalacak gözlerin

unutma ölümü

ölümü babanla hatırlamak gibisi var mı?

Hem ne kadar yakın

hem ne kadar kolay katlanılması

babanı hatırladıkça

hatırlayacaksın ölümü

ölümü unuttun mu

unuttun demektir babanı

ne hep unut

ne hep hatırla ölümü

gitme mezara

su dökme

yağmur ıslayacak

kar sızacak

çürüyen bedene nasıl olsa

ara sıra hatırla

sevdiklerimi sevme ben seviyorum diye

yapamadıklarımı benim yerime yapma

bir tas su dök 

yalnızca bunu yap bir defalığına

göz boşluklarıma dolanı usulca acıtmadan boşalt 

parmak uçlarınla  

mayıs 2001