Bizim kendimizden, içimizde yarattığımız dünyadan başka hiçbir şeyimiz yok. Bir de şiir var.
[Hölderlin]
Şiir üstüne ne söylenirse söylensin “bir eksik”tir. Şiir kuram kabul etmez o bir hakikattir. Şiiri anlamak ”bilgi” işi değil. Bilgi, şiire giden yolda yanıp sönen bir fener, yalnız bir işaretçi.
Şiir anlatılamaz. Olur. Şiir okunulmaz, söylenir. Dillenir. Şiir bir sel değildir. O, yalnızca kendine bir tanıktır. Ne savcı, ne yargıç, ne cellat. Şiir sestir; cızırtılı bir taş plaktan gelse de, gözlerden çakan kıvılcımlarla parlasa da. Şiir taşkın değildir. O, yalnız, yıkıntılar arasında, çölde, yaşamaya çalışan arsız bir ottur. Biter.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder