Sana her göz dokunduruşumda Vincent, kesik kulağının acısına ortak olma duygusundan kurtaramıyorum paçamı.
Acıyla kasılmış yüz hatlarınla bana ne denli yakın olduğunu anlayamazsın. Düşün bir Vincent, senin o resmini yatağının başucuna asan biri, resminle dertleşir durur küf kokan soğuk odasındaki masasında, defter ve kalem aracılığı ile.
O ne flamanca bilmektedir ne de sen anlamaktasın onun dilini.
Yıkımların, acıların biçimlendirdiği yaşam yabansı bir gül, çatlak bir karanfil kadar doğal ama keskin ve dobra sözcüklerin bezediği dilini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder