ışıklar esir

ışıklarım esir alınmış
ağaçlar arasında
kekik kokuları

altına uzanmışım
güneşin utangaç kaçışları
seyrediyor dalları
yavaşça uykuya
sokuluyor gözlerim

başımın altında ellerim
hayattayım
yalnızca ezebildiğim otlar
gözlerim hafif aralık
kırmızı oyunlar içinde
çalılarla dalaşmış kirpiklerim

aniden gözlerimde
mavi mor pembe halkalar
suya düşüyor beynim
git gide büyüyor
göz diplerim

şarkılar belirsiz
kapanıyor kulaklarım
ince nemli
taranmış bir adanmışlık
ezgili kelimeler
pupa yelken
ıslanıyor dudaklarım

köpük izleri
yolu yarılanmış adalar
kar rengi bozulmuş
ceset taşıyan tramvaylar
parçalanmış
bebeklerin yüzü
donmuş gözyaşından
dağılmış ışık

yaşatma çocuk
işkencecilere şehveti
kendilerinden geçmiş
hazzı taşımasınlar
dipsiz karanlıklarına

gözlerinde ışık
kum havuzunda
oynaşıyor bir çocuk
kirpiği kırılmış
kızarmış yanağı
düşmüş bir parçası
yanık yüreğinin

açıkça hapsetmeler
emiyor görüntüleri
unutmayı bilmeyi
unutmadan

unutmadım
kekik kokularını
ışıklarım esir alınmış