Arkadaşlarım var kırk elli yıl öncesinden

arkadaşlarım var kırk elli yıl öncesinden

İzmir'de yaşıyor bazıları

arayayım dedim dün tramvayda giderken

sonra vazgeçtim

tekrar başlamak istemiyorum hatırlamaya

yılların birikintileri içinde onları dışarı çıkarmaya

üst üste yığılmış yılları 

katman katman sıkışmış anıları birbirine karıştırmaya

öyle kalsınlar hatırlandıkları gibi

hastalıklarımız

çocuklarımız

emekli maaşlarımız

bozmasın gençlik hallerimizi

dalıp çıkarmak istemiyorum anıları

onca kalıntıyı molozu

atmak zorunda kalmayayım

hatırlamaya çalışmak kadar ne vardır yorgunluk veren

arkadaşlarım kırk elli yıl öncesinden

tekrar başlamak istemiyorum konuşmaya

yıllara olta sallayıp bir şeyler yakalamaya

aşık olduğumu sandıklarım

genç yüzlerine takılıp kaldıklarım

bir yerlerden çıkıverirse karşıma 

sarılmak konuşmak  o an'a kalsın