Kapattım gözlerimi

Sokakların cızırdayan bir akşamında
Yakıyor çöllerimi susuz bakışların
Esirliğime kapanıyor yollar
Yıllarından ayrılmış bir mağara adam
İnsan dediğin kimdir nedir ölüm
Karlı dağların son limanlarında
Köhne bir gemiye demirlenmiş: tenim

Gecelerin ve hayaletlerin med cezirindeyim
Su dağlarının altında bir granit heykel gibi
Ölümleri hazırlayan mevsimler
Zamana sarılmış yollarıma geçit vermiyorlar
Sabaha daha çok var kapattım gözlerimi
Hücrelerinde sana sığındım
Hayata kaçarken öldü: bedenim